Σ'ΑΓΑΠΑΣ;

Είναι και αύτες οι μέρες που σου φταίνε όλοι-όλα και τίποτα.Αναφέρομαι στις μέρες που ξύπνας αλλά δεν θές να σηκωθείς απο το κρεβάτι σου-θέλεις να μείνεις κουλουριασμένος με το μαξιλάρι σου αγκαλιά εκεί βυθισμένος στις σκέψεις σου,ίσως και στις αναμνήσεις σου.Μια τέτοια μέρα ήταν για μένα η χθεσινή,ήθελα να μείνω στο κρεβάτι μου και να αφήσω τη θλίψη μου να με παρασύρει στα δικά της μονοπάτια,όμως-άχ αυτό το όμως-έπρεπε να σηκωθώ-να ετοιμαστώ-να φορέσω το πιο μεγάλο μου χαμόγελο και να πάω για δουλειά-στην ελλάδα της κρίσης άλλωστε δεν υπάρχει χρόνος για θλίψη-δεν υπάρχει χρόνος για τον εαυτό σου-δουλεύεις;Είσαι τυχερός-δεν πρέπει να μιλάς-πρέπει απλά να είσαι η μηχανή που προσφέρει έργο γιατί διαφορετικά θα είσαι άνεργος και όλοι γύρω σου θα σε κοιτούν και θα σε αντιμετωπίζουν μειονεκτικά γιατί θα σε λυπούνται!Και εσύ θα καταπιέζεις το ΕΓΩ σου,την αξιοπρέπεια σου και θα μένεις σε μια δουλειά που δεν την αγαπάς γιατ'ι πρέπει-γιατί την έχεις ανάγκη-γιατί σε έχουν πείσει οτι χωρίς αυτό είσαι ένα τίποτα[...]Μια ακόμη μέρα όπως όλες οι άλλες σκέφτηκα.Μια ακόμη μέρα μέσα στη μιζέρια γεμάτη από πρέπει και όχι θέλω,περιμένοντας για ακόμη μια φορά να έλθει η ώρα να σχολάσω και να βυθιστώ και πάλι στην απραγεία που θέλω από το πρωί.Όμως ένα τηλέφωνο έσπασε τη ρουτίνα της μέρας μου-μια φίλη με παρότρυνε να πάμε για μια μπύρα-δεν γαμιέται σκέφτηκα,ας πάω!Σχόλασα,ετοιμάστηκα,βρεθήκαμε και πήγαμε-τέσσερις φίλες σε ένα τραπέζι-τέσσερις άνθρωποι τόσο διαφορετικοί αλλά με τις ίδιες απορίες για το παρρόν-με την ίδια νοσταλγία για το παρελθόν-με τον ίδιο φόβο για το μέλλον.Η μια μπύρα γίναν δυο-ένα κρουασαν και μια σοκολάτα δώρο και κάπου εκεί ανάμεσα στις μπύρες-στα πατατάκια-στις ατελείωτες κουβέντες κατάλαβα ότι τελικά εγώ φταίω για τη μιζέρια μου-για την άσχημη διάθεση μου.Κάπου στα χαμόγελα τους είδα και το δικό μου!Με αγαπούν διάολε!Μόνο αυτό δεν είναι από μόνο του ευτυχία;Σήμερα ξύπνησα χαμογελαστή-είναι όμορφη μέρα η σημερινή!